കുങ്കുമസന്ധ്യകള്‍

Pagerank

2017, സെപ്റ്റംബർ 16, ശനിയാഴ്‌ച

മാപ്പുസാക്ഷി

ഒന്നെന്ന് നെഞ്ചോടുറപ്പിച്ച്
രണ്ടെന്ന് പിളർന്നു പോയ
ചില സങ്കടങ്ങളുണ്ട് !

വെളിച്ചമെന്നു  കണ്ട്
നരകം തേടിച്ചെന്ന
നിശാശലഭത്തിന്റെ ഉപമ
എന്റേതെങ്കിലും
കരിയിലക്കാട്ടിലൂടെ
നടക്കുമ്പോൾ
ഇടയ്ക്ക് തലയുയർത്തിനോക്കുന്ന
ഓന്തിനെപ്പോലെ
ഓർമ്മക്കാട്ടിൽ നിന്ന്
ഒന്നെത്തി  നോക്കാറുണ്ട് നീയും

പ്രണയം തേടിവന്നു
പ്രാണനും കൊണ്ടു പറന്നകന്ന
വേഷപ്രച്ഛന്നയായ മാലാഖയുടേതല്ല
നിന്റെ ഉപമ;
മാപ്പുസാക്ഷിയുടേതാണ് ....

2017, ഓഗസ്റ്റ് 27, ഞായറാഴ്‌ച

കാടിന്റെ ആധികൾ


കാടോളം പോന്ന കരുത്തിന്റെ
കനൽക്കണ്ണിൽ പെടാതെ
കുഞ്ഞുമൃഗങ്ങൾ ഇപ്പോഴുമുണ്ട്

കാട്ടിലെ ഗർജ്ജനങ്ങൾ
അവരെ പേടിപ്പെടുത്താറുണ്ടെങ്കിലും
കണ്ണിൽ പെടാത്തത്രയും
ചെറുതായതുകൊണ്ട് മാത്രം
സുരക്ഷിതരാണവർ

കാട്ടിലെ കണക്കെടുപ്പിലൊന്നും
പെട്ടില്ലെങ്കിലും
കാടിന്റെ മനസ്സാണവർ

അവരെ മാത്രം ഓർത്തോർത്തു
തേങ്ങുന്നത് കൊണ്ടാകണം
കാടിന്റെ മൗനസംഗീതത്തിന്
ഇത്രമാത്രം മധുരം

വലിയ പോരുകൾക്കിടയിൽ
പെട്ടുപോയാൽ
ചതഞ്ഞരഞ്ഞു പോയേക്കാവുന്ന
ചെറുതുകളെ ഓർത്താകണം
അതിന്റെ ആധികൾ

2017, ഓഗസ്റ്റ് 24, വ്യാഴാഴ്‌ച

വാലുമുറിയൻ പല്ലി



ജീവൻ ഇറുത്തെടുക്കാൻ
വന്നവർക്കു മുന്നിൽ
ആദ്യം മുറിഞ്ഞുവീണത്
വാലായിരുന്നു

ഉത്ഥാനപതനങ്ങളുടെ ചോരപ്പാടുകൾ
ദുരന്തങ്ങളിൽ പതറാത്ത കരുത്ത്
പൂക്കാലത്തിന്റെ ഓർമ്മകൾ
എല്ലാം വാലായ് ചുമക്കുകയായിരുന്നു

പിടയ്ക്കുന്ന സത്യത്തെ
അവർ അഗ്നിയിൽ എരിച്ചു
ചരിത്രമായിരുന്നു അത്


വാലിന്റെ  വെള്ളിവെളിച്ചമില്ലെങ്കിൽ
ഇരുൾ മൂടിയ കാട്ടുവഴികൾ
നടന്നു തീർക്കാൻ ആവില്ലെന്ന്
ആദ്യം മനസ്സിലാക്കിയത്
അവരായിരുന്നു

വാലറ്റ പല്ലി
എത്ര സത്യം ചിലച്ചാലും
സത്യമാണെന്ന് തോന്നുകയേ ഇല്ല

ഭൂതകാലം മുറിഞ്ഞു പോയതിനെ
രൂപപ്പെടുത്തിയെടുക്കാൻ
എളുപ്പമാണ്
കുശവൻ മൺപാത്രം
നിർമ്മിച്ചെടുക്കുന്നത് പോലെ...

2017, ജൂലൈ 22, ശനിയാഴ്‌ച

പ്രസവവാർഡിൽ നിന്ന് മോർച്ചറിയിലേയ്ക്കുള്ള ദൂരം




ആശുപത്രിക്കിടക്കയിൽ
കുട്ടിയെ പ്രസവിച്ചിടുന്നു

അമ്മയെന്നു ധരിച്ച്
സ്വപ്നനിഴലിന്റെ  കൈപിടിച്ച്
പ്രസവവാർഡിനും ജനറൽവാർഡിനും
ഇടയ്ക്കുള്ള ദൂരം
അവൻ വേച്ചുവേച്ചു കടക്കുന്നു

പിന്നെയും
ആരൊക്കെയോ കൂടെയുണ്ടെന്ന കരുത്തിൽ
ജനറൽവാർഡിനും
തീവ്രപരിചരണ വിഭാഗത്തിനും ഇടയിലെ
ദുരിതക്കടൽ നീന്തുന്നു

അത്യാഹിത വിഭാഗത്തിലെ
മങ്ങിയ വെട്ടത്തിൽ
ബോധാബോധങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ
മുങ്ങിപ്പൊങ്ങുമ്പോൾ     
വിനിമയമൂല്യം നഷ്ടമായ
ചന്തച്ചരക്കെന്ന ജ്ഞാനം മുളയ്ക്കുന്നു. 

കറുത്തതും വെളുത്തതുമായ
ഇന്ദ്രിയോന്മാദങ്ങൾ സ്വന്തമായിരുന്നില്ലെന്ന
അറിവിന്റെ മുറിവേറ്റ നോവിൽ,
കൂട്ടുകൂടിയ നിഴലുകളിൽ
സർവ്വസ്വവും അർപ്പിച്ച മൂഢതയെ പഴിച്ച്  
ശൂന്യക്കരിങ്കടൽ മീതെ പറക്കുമ്പോൾ
കാഴ്ചവട്ടങ്ങൾക്കപ്പുറം തെളിയുന്നു.

പ്രസവവാർഡിൽ നിന്ന്
മോർച്ചറിയിലേയ്ക്കുള്ള വളർച്ച
ഇവിടെ പൂർണ്ണമെന്നൊരു
വെൺമുദ്രയിൽ പൊതിഞ്ഞെടുത്ത്
ശൈത്യത്തിൽ ഉറയാൻ വിടുന്നു
സത്യത്തിൽ മേയാൻ വിടുന്നു...

വെളിപാടുപുസ്തകം


കലങ്ങി മറിഞ്ഞൊഴുകുന്നു
നിയതിയുടെ നിഗൂഢ സ്ഥലികളിലൂടെ
ഘോരവേദനാ പുളച്ചിലുകൾ

അപ്പോഴും പിടിവിടുന്നില്ല
അപാരതയുടെ  നീലനാഭിച്ചുഴിയിൽ നിന്ന്
കടഞ്ഞെടുത്ത തേനും
നറുഭാവനത്തിന്റെ നിലാമിനുപ്പും

ഫണം വിടർത്തി
ദംശിക്കാൻ
പിന്തുടരുന്നു മരുദാഹം.
അലക്കൈകൾ നീട്ടി
ചേർത്തു പിടിക്കാൻ
വിദൂരത്തിലിരമ്പുന്നൊരു കടൽ.
തുറന്നു വരുന്നു...
പ്രജ്ഞയുടെ വെളിപാടുപുസ്തകം

മറന്നു പോയ വീട്


വീട് മറന്നു പോയി !
കയ്യിൽ താക്കോൽ ഏല്പിച്ച്‌
ആരോ മറയുന്നു
തുറക്കാൻ ശ്രമിച്ചത് മുഴുവൻ
മറ്റുള്ളവരുടെ വീടുകൾ
താക്കോലിന്നു വഴങ്ങാത്ത
താക്കോൽദ്വാരങ്ങൾ
അബദ്ധങ്ങൾ....
അവസാനം
സ്വന്തം വീട് തുറന്ന്
വിശ്രമിക്കുകയാണ് ഞാൻ
അതോടെ
നിങ്ങൾക്കെന്ന പോലെ എനിക്കും
താക്കോൽ കാണാതാവുന്നു !